Robert Knijnenburg

 

 

 

 

 

 

Rond mijn twaalfde kreeg ik mijn eerste fototoestel. Mijn slaapkamer werd omgebouwd tot doka en ik mocht de zwartwit vakantiefoto’s zelf afdrukken.

 

Op mijn 16e kocht ik van mijn vakantiegeld een Practica spiegelreflex camera. Zwartwit werd kleur en de doka werd niet meer gebruikt. De Practica gaf na een aantal jaar de geest en van mijn eerste verdiende loon kocht ik een Pentax ME super. Fotograferen deed ik vooral tijdens de vakanties. Ook de ME super had niet het eeuwige leven en werd opgevolgd door een Pentax Z1. Een geweldige camera.

 

Van kleurenfoto’s ging ik over op dia’s. De diaseries van mijn vakanties bekijk ik zo af en toe nog eens; dan ben ik weer een beetje op vakantie en komen alle mooie herinneringen weer terug. Fotografie was tot dan een manier om mooie momenten te registreren zodat ik die later kon herbeleven.

 

Vanaf 2003 heb ik een aantal jaar een fotocursus gevolgd bij Kunstencentrum Jerusalem in Venray. Daar heb ik naast een stevige basiskennis ook meer creativiteit ontwikkeld. De opdrachten die we kregen waren altijd weer een uitdaging. De meest absurde opdracht was wel het fotograferen van een woonkamersituatie (inclusief schemerlamp) op een fietspad en parkeerplaats in het centrum van Venray.

 

Een andere passie is de wandelsport. En die probeer ik te combineren met fotografie. Ik ga nooit zonder (compact) camera van huis. Je weet ten slotte nooit wat je tegen komt. Tijdens het lopen ben ik constant aan het kijken of ik iets fotogenieks zie.

Hoewel ik alles wat los en vast zit fotografeer gaat mijn interesse steeds meer uit naar het fotograferen van mensen in hun “stedelijke” omgeving. Ik vind het belangrijk in mijn foto’s een bepaalde rust te brengen en het juiste moment af te wachten.

 

Sinds 2008 ben ik lid van Fotogroep Horst aan de Maas, een heel gezellige groep mensen die dezelfde passie delen.

Veel kijk- en lees plezier op onze website.

 

Robert